حواشی نمایشگاه تاسیسات و تهویه مطبوع
حواشی نمایشگاه تاسیسات و تهویه مطبوع تحریم و غیبت معنادار تولیدکنندگان
آغاز به کار رویداد سالانه تجهیزات ساختمانی امسال با حاشیهای بیسابقه و پرسروصدا همراه شده است. عدم حضور پررنگترین مهرههای زنجیره تولید و توزیع تجهیزات برودتی و حرارتی در نمایشگاه تاسیسات و تهویه مطبوع، نشان میدهد که فضای نمایشگاهی کشور با چالشهای ساختاری عمیقی روبرو شده است؛ تصمیمی اعتراضی که ناشی از یک اختلافنظر مقطعی نیست، بلکه به یک مطالبه صنفی ۵ ساله برای استقلال رویدادهای تخصصی بازمیگردد.
به گزارش «اخبار ساختمان»، رویداد امسال در حالی کلید میخورد که غیبت انجمن تولیدکنندگان سیستمهای تهویه مطبوع ایران و شماری از باسابقهترین برندهای این حوزه به تیتر نخست رسانهها بدل شده است؛ فعالانی که معتقدند ساختار فرسوده و غیرتخصصی موجود، دیگر پاسخگوی نیازهای رو به رشد صنعت تهویه مطبوع در کشور نیست.
پیگیری پنجساله برای برگزاری نمایشگاه تخصصی تهویه مطبوع
صنعت سرمایش و گرمایش طی سالهای اخیر به یکی از پیشرانهای حیاتی ساختمانسازی و بهینهسازی مصرف انرژی در ایران تبدیل شده است. این زنجیره صنعتی شامل مراحل طراحی، تأمین قطعات، تولید سیستمهای پیشرفته، اجرا و خدمات پس از فروش است که جایگاه بسیار مستقلی در اقتصاد مهندسی دارد.
مهدی بستانچی، رئیس هیئتمدیره انجمن تولیدکنندگان سیستمهای تهویه مطبوع ایران، در تشریح دلایل عدم مشارکت اعضا در نمایشگاه تاسیسات و تهویه مطبوع تصریح کرد:
«تهویه مطبوع در سطح جهانی و حتی در کشورهای منطقه و همسایه، به عنوان یک هویت صنعتی کاملاً مستقل شناخته میشود و رویدادهای نمایشگاهی اختصاصی خود را دارد. هدف اصلی از چنین گردهماییهایی، ایجاد پل ارتباطی بیواسطه و مؤثر میان مهندسان طراح، مشاوران، سازندگان مسکن و تولیدکنندگان است؛ امری که زیر چتر یک نمایشگاه عمومی تاسیساتی عملاً گم میشود.»
بستانچی با تبیین پیشینه پیگیریهای صنفی افزود:
«طی ۵ سال گذشته، انجمن مکاتبات متعددی با نهادهای متولی نظیر سازمان توسعه تجارت، شرکت سهامی نمایشگاهها و ادارات صدور مجوز انجام داده است. حتی در دولت قبل موفق شدیم دستور صریح معاون اول وقت رئیسجمهور را برای برپایی نمایشگاه تخصصی تهویه مطبوع دریافت کنیم، اما متأسفانه بدنه اجرایی سازمان توسعه تجارت این دستور را به مرحله اجرا نرساند.»
از دولت سیزدهم تا دولت چهاردهم؛ چرا گره مجوزها باز نشد؟
مطالبه برگزاری رویداد مجزا با تغییر دولتها نیز به بوته فراموشی سپرده نشد. به گفته رئیس انجمن، در دولت چهاردهم نیز این پیگیریها از سر گرفته شد و حتی دستور مساعدت از سوی معاون وزیر صمت صادر گردید، اما مقاومتهای ساختاری مانع از صدور مجوز نهایی شد.
بستانچی مسئله اصلی را شیوه حکمرانی بر رویدادهای صنعتی دانست و تأکید کرد:
«در سازوکار فعلی، نوعی انحصار در مدیریت نمایشگاه تاسیسات و تهویه مطبوع شکل گرفته که مانع تنوعبخشی و ایجاد فضاهای مستقل برای رشتههای تخصصی است. قصد ما به هیچ عنوان تضعیف یا رقابت ناسالم با نمایشگاه موجود نیست؛ استدلال ما روشن است: همپوشانی موضوعی نباید به بهانهای برای سد کردن مسیر یک صنعت مستقل و بالغ بدل شود.»
(شایان ذکر است این موضوع دیدگاه رسمی انجمن تولیدکنندگان بوده و بررسی همهجانبه آن، نیازمند پاسخگویی مدیران سازمان توسعه تجارت و شرکت سهامی نمایشگاهها پیرامون ضوابط اعطای مجوز است.)
تفاوت کارکردی نمایشگاه تخصصی با بازارهای عمومی
دغدغه اصلی تولیدکنندگان داخلی فراتر از اجاره یک غرفه یا حضور فیزیکی در تقویم نمایشگاهی است. یک رویداد مستقل و هدفمند بستری برای موارد زیر است:
- معرفی فناوریهای نسل نو و سیستمهای کممصرف برودتی و حرارتی.
- مذاکرات بیواسطه B2B میان تولیدکنندگان با پیمانکاران رتبهبندیشده و دفاتر فنی مهندسی.
- رونمایی از ظرفیتهای ساخت داخل در برابر تجهیزات وارداتی.
در ساختار درهمتنیده کنونی نمایشگاه تاسیسات و تهویه مطبوع، انبوه کالاها از لوله و اتصالات ساختمانی تا پمپها و تجهیزات موتورخانهای در کنار هم چیده میشوند؛ امری که به باور کارشناسان، منجر به سردرگمی مخاطبان تخصصی، اتلاف وقت مهندسان و کاهش بازدهی سرمایهگذاری شرکتهای دانشبنیان میشود.
پیام صنفی غیبت تولیدکنندگان؛ تلنگری برای بازنگری در سیاستهای نمایشگاهی
انصراف دستهجمعی بزرگان صنعت از حضور در نمایشگاه تاسیسات و تهویه مطبوع یک زنگ هشدار برای مدیران اقتصادی کشور است. شرکتها آمادهاند هزینههای مربوط به غرفهسازی و حضور را بپردازند، اما مطالبه شفاف آنها احترام به ماهیت تخصصی صنف و فراهمسازی بستر رقابتی است.
اگر دستگاههای تصمیمگیر معتقدند تکثر رویدادها بازار را دچار شکست میکند، باید با ادله فنی و مدلهای تجربی آن را برای فعالان اقتصادی تشریح کنند؛ در غیر این صورت، حفظ قالبهای قدیمی نوعی مانعتراشی در مسیر توسعه تشکلهای صنعتی قلمداد میشود.
غیبت این دوره از رویداد، روایتی از یک تقابل صنفی صرف نیست؛ بلکه پرسشی اساسی پیش روی متولیان قرار داده است: آیا وقت آن نرسیده که سازوکار برگزاری رویدادهای تخصصی در ایران از انحصار سنتی خارج شده و متناسب با رشد واقعی صنعت تهویه مطبوع و استانداردهای جهانی بازتعریف شود؟
